Czym tak naprawdę jest cellulit?
Cellulit jest przypadłością, która dotyka miliony kobiet na całym świecie niezależnie od wieku, ilości kilogramów, czy stanu zdrowia. Może z jego powodu cierpieć zarówno młoda kobieta, jak i w sile wieku. Oczywiście wraz z wiekiem problem z cellulitem staje się coraz poważniejszy, jednak dzisiaj regułą jest również to, że dotyka on nawet dwudziestolatki (szczególnie przybierając pierwszą formę, pierwszy stopień rozwoju).
Wszystko, co powinnaś wiedzieć o cellulicie
Cellulit to forma stwardniałej tkanki tłuszczowej, która pojawia się w charakterystycznych miejscach – przeważnie na udach, pośladkach albo biodrach. Często skóra z cellulitem porównywana jest do gąbki o nierównej powierzchni, w której dużo jest wgłębień oraz która bogata jest w różnego typu bruzdy i zgrubienia. Inne skojarzenie, jakie za sobą niesie, to powierzchnia podobna do pomarańczy. Defekt skóry tego typu to zamiana gładkiej i jędrnej powierzchni na chropowatą i zarazem nieestetyczną.
Jednak skąd tak naprawdę bierze się cellulit? Przede wszystkim ze złego funkcjonowania organizmu – na skutek zaburzeń w pracy układu trawiennego, zaburzeń układu nerwowego, nieprawidłowości w układzie krążenia. Niebanalną rolę odgrywa zła dieta, uwarunkowania genetyczne. Znaczenie ma również wiek oraz zaburzenia hormonalne. Cellulit to oznaka nieprawidłowej przemiany materii. Końcowe produkty spalania zamiast zostać wydalone w 100% zalegają pod skórą, tworząc powierzchnię podobną do materaca. Problem ten jest spowodowany ograniczeniami w krążeniu – miejsca z cellulitem są mniej ukrwione, dociera do nich mniej tlenu. Tłuszcz nie może być spalony, zalegają wraz z nim woda i toksyny. Cellulit pojawia się również z powodu nieprawidłowej organizacji pracy układu limfatycznego.
Cellulit zmienia ponadto wewnętrzną budowę komórek skóry, które stają się mniej odporne. Dotychczas produkowane materiały budulcowe służące do ich naprawy zaczynają powstawać w niedostatecznej ilości albo zostają z niewiadomych przyczyn utracone i nie mogą służyć do powstania nowych komórek. Konsekwencją takich zmian jest porowatość cegieł oraz kruchość elementów wypełniających przestrzenie między nimi. Skóra nie jest dostatecznie chroniona, staje się sucha i podatna na urazy. Cellulit sprawia, że skóra jest w stanie tylko w ograniczonym stopniu pełnić swoją funkcję ochronną.
Najważniejsze geny?
Najnowsze badania naukowców dowodzą, że na powstawanie cellulitu największy wpływ mają geny. Okazuje się bowiem, że mają one decydujące znaczenie w kwestii tego, ile tłuszczu będzie odkładało się w naszym organizmie. Problemem nie jest wzrost ilości komórek tłuszczowych (bo rodzimy się z określoną ich ilością, wraz z wiekiem nie wzrasta ich ilość), ale zwiększona ilość odkładanego do nich tłuszczu.
Okazuje się, że istnieją znaczne różnice w budowie komórek tłuszczowych między poszczególnymi osobami. Niektóre komórki mają więcej receptorów wiążących tłuszcz, inne mniej. Teoretycznie pisząc – tak samo odżywiające się osoby, jedzące taką samą ilość posiłków, w tym samym czasie, tak samo żyjące, pracujące i ćwiczące – będą miały cellulit w różnym stopniu rozwinięty (może być również tak, że jedna z nich w ogóle nie będzie go miała).
Burze hormonalne
Cellulit jako taki lubi się pojawiać w określonych momentach w życiu:
1.z chwilą dojrzewania, gdy młoda dziewczyna nabiera bardziej kobiecych kształtów,
2.w trakcie ciąży,
3.gdy wkraczamy w okres menopauzy,
4.jego wystąpieniu sprzyja antykoncepcja hormonalna.
Choroba, czy nie choroba?
Cellulit nie jest chorobą, jest defektem skórnym. Z chorobą łączy go to, że ryzyko jego występowania zwiększa się u osób otyłych. Cellulit często mylony jest z cellulitisem. Ten drugi rzeczywiście jest chorobą. Jego leczenia może podjąć się tylko lekarz. Pod wpływem cellulitisu skóra staje się czerwona, bolesna i gorąca w dotyku, powstają na niej obrzęki. Cellulitis to nic innego jak stan zapalny, który wymaga farmakologicznego leczenia.
No related posts.
Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.
